In de kijker: Bart De Nolf

02 apr 2021

Tweemaandelijks laten we je kennismaken met iemand die verbonden is aan het orkest, voor of achter de schermen. Ditmaal is dat Bart De Nolf (contrabas).

Hoe lang maak je al deel uit van BJO?

Officieel sinds het najaar van 2018. De keren dat ik in vorige jaren ben komen invallen niet meegerekend.

Wat doe/speel je in het orkest?

Contrabas en basgitaar.

Waarom koos je voor dit instrument/deze rol bij het orkest?

In mijn kindertijd heb ik op dwarsfluit een moeilijke start in de muziekwereld genomen. Dat was in de periode dat jazz in de muziekscholen nog 'des duivels' was. Ik ben dan snel overgeschakeld naar de lagere frequenties van de contrabas en dat ben ik blijven doen tot op vandaag.

Toen ik mijn klassieke opleiding afwerkte, was ik al een tijd zelf met jazz bezig. In de vroege jaren 80 bestonden er in België nog geen jazzopleidingen, enkel de stages van de Halewynstichting in Dworp, waar ik een paar keer les heb gekregen van John Clayton. Die stages hebben me op de goede weg gezet.

Verder voel ik me goed in de positie van bassist als deel van de ritmesectie. Ik zit op een plaats waar ik niet te veel op de voorgrond kom, maar in de muziek toch een belangrijke rol kan spelen.

Wat doe je nog naast BJO?

Ik ben al 28 jaar docent aan het Koninklijk Conservatorium Brussel en sinds dit academiejaar ben ik er ook opleidingshoofd van de jazzafdeling. Verder speel ik nog met andere artiesten en bands zoals Philip Catherine, het Johan Clement Trio en vele andere.

 

"Elk project is een nieuwe uitdaging en het is telkens opnieuw - zonder uitzondering - muziek maken op topniveau." - Bart De Nolf.

 

Naar welk project kijk/keek je het meest uit en waarom?

Tot nu toe is elk project met BJO een ervaring waar ik enorm naar uitkijk, ik ben er nog niet één keer op mijn honger gebleven of teleurgesteld. Alles wat ik kon meedoen tot nu toe heeft me enorm veel voldoening gegeven. 

Een paar uitschieters waren: het concert met het Jazz at Lincoln Center Orchestra in Bozar in 2020, de tour met Ambrose Akinmusire en de concerten met Tutu Puoane. Zeker die in New York, hoewel die allesbehalve afbreuk doen aan alle andere concerten die ik kon meespelen, zoals In The Pines, BREL met David Linx, Two Places, de samenwerkingen met John Beasley, Enrico Pieranunzi, Bert Joris,... Elk project is een nieuwe uitdaging en het is telkens opnieuw - zonder uitzondering - muziek maken op topniveau.  

Wat is je leukste BJO-herinnering?

Het dubbelconcert met het Jazz at Lincoln Center Orchestra. Omwille van de ervaring, de muziek en het wederzijds respect dat de hele dag en avond te voelen was tussen de musici van de twee orkesten. Daarbovenop was er de magie die er die avond heerste, door het enthousiasme bij zowel musici als bij het publiek.

Naar welke CD/Spotify-track/radiohit heb je laatst geluisterd?

Spotify heb ik niet, maar ik luister via Apple Muisc. Ik zet graag mijn iPhone op shuffle en dan komt alles voorbij: van Parker tot Coltrane tot Elis Regina tot A Tribe Called Quest tot Django tot Bill Evans tot Beastie Boys tot Ahmad Jamal tot…. 

Een laatste radiohit? Hmmm. Misschien de nieuwe van Anderson .Paak en Bruno Mars: 'Leave the door open'. Goed gemaakt en een leuke clip.

Wie zou je met BJO graag eens uitnodigen voor een project en waarom?

Ik sta altijd versteld van de namen die intussen gelinkt zijn aan het BJO en dit bevestigt alleen maar het niveau van dit buitengewoon orkest. Ik hier een naam moet aan toevoegen, en dat is een moeilijke... misschien John Scofield? Maar dan met Hendrik Braeckman erbij hoor!  

Hoe ga je als muzikant om met deze ongewone tijden (ten gevolge va COVID-19)?

Het is een drama. Ik moet niet te veel klagen, maar begin intussen toch door mijn reserves te geraken. Ik denk vooral aan de mensen die niet het geluk hebben om zoals ik (en nog wat collega's) een inkomen als docent te hebben, want voor hen moeten deze tijden nog extra moeilijk door te komen zijn.

Ik concentreer me op mijn job in het Conservatorium, hou hierdoor de focus op muziek en probeer zo 'normaal' mogelijk te leven met de familie en de kinderen en hen te helpen om hierdoor te geraken. En zoals iedereen kijk ik reikhalzend uit naar betere tijden en probeer zoveel mogelijk te genieten van elke sporadische kans die we krijgen om toch eens iets te doen op een podium of in een opnamestudio. Niemand anders kan zich inbeelden hoeveel deugd zoiets doet.